Okunma
			186

Oysa sen!!!
Teslim olmuşsun başkalara,
Yasaklara takılı kalmışsın, yenilmişsin.
Yenilgiler intikama dönüşmüş boş yere,
Gururun yıkılmış, sen yıkılmışsın,
Her gün biraz daha akışı olmayan nehirlere dönmüşsün.
Ben seni ne kadar çok sevmişsem,
Aramıza hep yağmurlar girmiş.
Hep ıslak kalmış, el ele tutuşan ellerimiz,
Gözlerine hep hüzün yerleşmiş.
Seni ne kadar çok öptüysem,
O kadar uzaklara düşmüşüm,
Ayrı gecelerde hep sana ağlamışım,
Yokluğun büyümüş, yalnız kalmışım.
Ben seni ne kadar sevdiysem,
İncinen çocuk bakışlarında kalmışım…]

Hep koşmuş, yetişememişim yol ayrımlarına.
Seni ne kadar çok uğurladıysam,
O kadar çok beklemişim dönüşü olmayan yollarda.
Sen hep uzaklara gider olmuşsun.
Sonbahar ayrılık demek olmuş.
Ben senin eylül gecelerinin,
Ay ışığında güzelleşen yüzünün tutkunu olmuşum.
Fırtınanın önünde sürüklenip,
Saçlarına takılıp eriyen bir kar tanesinde,
Yağmur damlası olmuşum…