Okunma
			265

Mavi değildir ya denizler, sen de güzel değildin aslında, alacalıda
değil ama sade hiç değil. Bir ağacın dalları gibiydin, yapraklarından
göremediğim.


Bense bıçak gibiydim, kör de değildim aslında, sapımı hiç kesemedim. Sana
bilendim, ya hep engelledim kendimi, ya cesaret edemedim.


Gaddar değildi hiç hayat, ne fırsatlar teptim. Feleğe hiç küfretmedim,
kadere inancım arttı, zamana küsemedim.


Talihsizdi aºklarım, ki hiç birinde güneºi göremedim. Hep sığ sulardan
yukarı baktım ama kulaç atmadım hiç yukarı doğru yüzemedim.


Zaman zaman yakındı ölüm, kendi kendime iºkillendim, niyetlendim; saçma
buldum hep sonunda, bir kez olsun denemedim.


Seni bulduğumda, ki ben hep senin beni bulduğunu düºündüm, henüz çocuktum
ve seni tam sevdim.


ªimdi yaºıyor muyum sanıyorsun, doğan günleri kendimce batırıyorum. Ne
bugün ne yarın, ne sana ne bana daha parlak doğacak. Kalktım oturduğum
yerden gidiyorum. Sensiz bugün de akºam olmayacak. ªimdi ağlıyor muyum
sanıyorsun, tüm yaºlarımı dün dolaba kaldırdım. Saksılara ektim
yalnızlığımı, kağıtlara akıttım acılarımı, tedavi ettirmekten sıkıldım
kapanmayan yaralarımı. ªimdi gidiyor muyum sanıyorsun, geri döneceğimi sen
de biliyorsun, kaç kere Harakiri yaptı gururum, ne senle ne sensiz hiç
olmadı huzurum. Tek umudumu terkedilmiº, unutulmaya yüz tutmuº ºehirlerde
bulurum. ªimdi ayrıldık mı sanıyorsun, sen çoktan unuttun belki, ben
alıºmaya çalıºıyorum…